نگرشی به مفهوم عربیت در قرآن کریم
دوره 1، شماره اول، 1403، صفحه 26-54
محمدامین امینی، محمد ابونجمی
چکیده قرآن آخرین کتاب آسمانی است که به زبان عربی بر پیامبری ساکن در شبه جزیرۀ عربستان نازل شد. بعد از محمد، پیغمبر دیگری نیامده و نخواهد آمد و لذا رسالت قرآن تا وجود کرۀ خاکی ادامهدار خواهد بود. قرآن در معرفی و توصیف خود چندین بار از واژۀ «عربی» استفاده نموده است. اغلب مفسران اسلامی بر این باورند که توصیف قرآن به عربیت، بهمعنای لغت عربی بودن قرآن است. این معنا با توجه به ریشۀ لغوی واژۀ عربیت، معنایی بعید به نظر میرسد. اینگونه تعبیر از عربیت قرآن باعث سوء برداشت گروهی از مفاهیم قرآنی شده و سبب گردیده برخی، مخاطبان قرآن را فقط عربزبانان بدانند. این جستار با مراجعه به منابع لغوی صدر اسلام و بررسی آیات متعدد نشان میدهد، عربیت بهمعنی وضوح، روشنگری، فصاحت، عدم خلل و نقصان و عدم ابهام و پیچیدگیِ پیامهای قرآن است.
